ရင္ထဲပူရစ္ အိုက္စက္ညေနခင္းမွာ
ေလေျပေသြးလို႔ ညိမ္းႏြဲ႔သစ္ပင္
ေျခာက္ေသြ႔သစ္ရြက္တို႔
ေၾကြခါ ေျမခ နိယာမလို႕
ရက္စက္တက္သူ အျပံဳးဟူ၍
မယာအဆင္းႏွင့္ညိဳ႕ငင္ဆြဲေဆာင္
သူေဆာင္ရာသို႔ ေကာက္ေကာက္ငင္ခါ
မညီးမညဴး ျပဳမူအပ္လဲ
သူမလိုေတာ့ နင္းေျခဖ်က္ခဲ့
ကၽြန္ေတာ္အသည္း။
ေနႏိုင္.
Posted by မိုးေကာင္းကင္.
