သံသရပုဒ္မ္
တိမ္ညိဳေတြ အုပ္ဆိုင္းျပီး
မိုးဖြဲေတြ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔
မိုးခ်ံဳးသံက တတုန္းတုန္း
ငါရင္ထဲမွာ ပူေလာင္းေနျပီ
မင္းေလးကေတာ့ ငါကိုပုဒ္မေတြ
တသီၾကီးနဲ႕ တရားစြဲ
ငါအခါခါ အယူခံ၀င္ခဲ့ေပမယ့္
သက္ေသ ခိုင္လံုတယ္ဆိုျပီး
ငါ့အယူခံကိုပယ္ခ် ပိတ္ဆို႕မႈေတြနဲ႕အတူ
ငါဘ၀ကိုထားရစ္ခဲ့မွာလား
တကယ္ဆို မင္းလဲငါလို ခံစားေနရမွာပါ...
အသိတရားေတြကိုဖြင့္ထုတ္
ဆင္ခ်င္မႈတရားေတြနဲ႕ ေရာေႏွာျပီး
ႏွလံုးသားနာက်င္မႈေတြကို မွ်ေ၀လိုက္စမ္းပါ
ငါလဲမင္းနဲ႕အတူ ဒဏ္ရာရေနတဲ့သူပါ
နားလည္မႈနဲ႕ အရင္းတည္ျပီး
သံေယာဇဥ္နဲ႔ အယူခံ၀င္ခြင့္ျပဴပါ
ျပစ္မႈတိုင္းမွာ သံသရေတြကို ထိန္းခ်န္ျခင္းျဖင့္
လႊတ္ျငိမ္းခြင့္ျပဳပါလား.....။
ေနႏိုင္.
In : ရင္တြင္းကဗ်ာမ်ား
